Oyun teorisi: temel bilgiler

Kısaca: Oyun teorisi, insanların veya şirketlerin sonucun diğer katılımcıların davranışına bağlı olduğu durumlarda stratejik kararlar nasıl aldığını inceler. Ekonomi, siyaset, biyoloji ve diğer birçok alanda uygulanır.

Biraz daha ayrıntılı: Basit optimizasyon problemlerinin aksine, oyun teorik durumlardaki aktörler diğer aktörlerin olası tepkilerini öngörmelidir.

Ayrıntılı

• Oyuncular ve stratejiler: Her “oyun”, katılımcılardan, mevcut hareket seçeneklerinden ve her karar kombinasyonu için ortaya çıkan ödemelerden oluşur.
• Mahkumun açmazı: Bu klasik örnek, bireysel olarak rasyonel davranışın tüm katılımcılar için ortak işbirliğinden daha kötü bir sonuca nasıl yol açabileceğini gösterir.
• Nash dengesi: Hiçbir oyuncunun stratejisini tek başına değiştirmeyeceği bir durum, çünkü herhangi bir değişiklik kendi sonucunu kötüleştirir.
• Sıfır toplamlı oyunlar: Bu oyunlarda, bir oyuncunun kazancı diğerinin kaybına tam olarak eşittir, birçok klasik masa oyununda olduğu gibi.
• İşbirlikçi ve işbirlikçi olmayan oyunlar: Bazı oyun teorisi modelleri oyuncular arasında bağlayıcı anlaşmalara izin verir, diğerleri tamamen çıkarcı davranışı varsayar.
• Tekrarlanan oyunlar: Tekrarlanan etkileşimde, tek seferlik oyunlarda kararlı olmayacak işbirliği stratejileri gelişebilir.
• Pratik uygulamalar: Fiyat görüşmelerinden açık artırma tasarımına ve uluslararası iklim müzakerelerine kadar, oyun teorisi gerçek stratejik durumları analiz etmek için kullanılır (monopol-oligopol-und-wettbewerb, wahrscheinlichkeitsrechnung-grundlagen).