Sahtekarlık sendromunu anlamak

Kısaca: Sahtekarlık sendromu (impostor syndrome), nesnel yeterlilik kanıtları olsa da kendi başarılarını hak etmediğine ve yakında “sahtekar” olarak ortaya çıkacağına dair hissi anlatır. Birçok meslekte ve yaşam durumunda insanları etkiler.

Biraz daha ayrıntılı: Terim 1978’de psikologlar Pauline Clance ve Suzanne Imes tarafından ortaya atıldı.

Ayrıntılı

• Tipik düşünceler: “Sadece şans eseriydi” veya “Yakında hiçbir şey bilmediğimi anlayacaklar”.
• Yaygınlık: Özellikle yeni zorluklarda, iş değişikliklerinde veya çeşitliliği az ortamlarda sık görülür.
• Başarıyı içselleştirememe: Etkilenenler başarıları dış koşullara, hataları kendilerine bağlar.
• Karşı önlemler: Başarıları bilinçle belgeleyin ve kendi performansınıza bağlayın.
• Konuşmak: Birçok başarılı insan benzer hisler bildiriyor, açık paylaşım rahatlatır.
• Mükemmeliyetçilik bağlantısı: Çoğu kez mükemmeliyetçi düşünce kalıplarıyla yakından ilişkilidir (perfektionismus-und-sein-umgang).
• Profesyonel yardım: Güçlü yükte koçluk veya terapi destek olabilir.