Hobi olarak yapboz

Kısaca: Yapbozda parçalara ayrılmış bir resim parça parça yeniden birleştirilir. Bu hobi sabrı ve dikkati geliştirir; tek başına da ailece de yapılabilir.

Biraz daha ayrıntılı: İlk yapbozlar 18. yüzyılda İngiltere’de öğretim aracı olarak ortaya çıktı: Haritalar tahtaya yapıştırılıp ülke sınırları boyunca kesildi. Bugün çocuklar için birkaç büyük parçadan binlerce parçaya kadar yapbozlar vardır.

Ayrıntılı

• Doğru boyut: Başlangıç için 500 veya 1000 parça uygundur; daha büyük yapbozlar çok yer ve zaman ister.
• Resim seçmek: Belirgin renk alanları ve ayrıntıları olan resimler; gökyüzü, su veya tek renkli alanlardan daha kolaydır.
• Yer açmak: Sağlam bir masa veya rulo yapılabilen bir yapboz matı, yarım kalan işi kedilerden, çocuklardan ve tozdan korur.
• Önce kenarlar: Birçok kişi kenar parçalarıyla başlar, çünkü düz kenarları sayesinde kolayca tanınırlar.
• Ayırmak: Parçaları renge, desene veya şekle göre kaplara ya da kutu kapaklarına ayırmak çok arama zamanı kazandırır.
• Şekilleri okumak: Renkler neredeyse aynıyken parçaların çıkıntıları ve girintileri yardımcı olur.
• İyi ışık: Parlak ve göz kamaştırmayan ışık gözleri korur ve ince renk farklarını gösterir.
• Bitince: Yapboz, yapboz yapıştırıcısıyla sabitlenip çerçevelenebilir ya da yeniden sökülüp değiştirilebilir ve başkasına verilebilir.
• Birlikte bulmaca: Yapboz, diğer zekâ oyunlarıyla, örneğin yapboz yarışmalarında veya oyun akşamlarında güzelce birleştirilebilir (kreuzwortraetsel-und-raetsellogik, brettspiele-fuer-einsteiger).