Paris İklim Anlaşması

Kısaca: Paris İklim Anlaşması, dünyadaki neredeyse tüm devletlerin küresel ısınmayı sınırlamayı taahhüt ettiği uluslararası bir antlaşmadır. Aralık 2015’te Paris’teki BM İklim Konferansı’nda kabul edilmiş ve Kasım 2016’da yürürlüğe girmiştir.

Biraz daha ayrıntılı: Önceki anlaşmalardan farklı olarak tek tek ülkeler için yukarıdan sabit azaltım miktarları belirlemez. Bunun yerine her ülke, düzenli olarak gözden geçirilmesi ve sıkılaştırılması gereken kendi iklim hedeflerini bildirir.

Ayrıntılı

• Sıcaklık hedefi: Isınma, sanayi öncesi düzeye göre 2 santigrat derecenin belirgin biçimde altında tutulmalı ve 1,5 derecede sınırlanması için çaba gösterilmelidir.
• Neden 1,5 derece: Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli (IPCC), aşırı sıcaklar, deniz seviyesinin yükselmesi ve tür kaybı gibi birçok riskin 2 derecede 1,5 dereceye göre belirgin biçimde daha büyük olduğunu göstermiştir.
• Ulusal katkılar: Her ülke ulusal olarak belirlenmiş katkılarını (NDC) sunar ve bunları yaklaşık beş yılda bir güncelleyip daha iddialı hâle getirmesi beklenir.
• Net sıfır: Yüzyılın ikinci yarısında salınan sera gazları ile yeniden bağlananlar arasında bir denge sağlanmalıdır.
• Küresel değerlendirme: Belirli aralıklarla dünyanın toplamda ne kadar ilerlediği incelenir; ilk değerlendirme 2023’te tamamlanmıştır.
• Uyum ve finansman: Anlaşma, iklim etkilerine uyumu ve sanayileşmiş ülkelerin daha yoksul ülkeleri desteklemesini de kapsar.
• Bağlayıcılık: Bağlayıcı olan esas olarak süreçlerdir, yani hedef sunmak, bunlar hakkında rapor vermek ve bunları gözden geçirmek; hedeflerin düzeyini her ülke kendisi belirler.
• Çekilmeler: ABD, Başkan Trump döneminde anlaşmadan çekildi, 2021’de geri döndü ve 2025’te yeniden çekileceğini açıkladı; diğer taraflar anlaşmada kaldı.
• Uygulamanın durumu: BM ve IPCC’nin değerlendirmesine göre şimdiye kadar açıklanan önlemler, anlaşmanın hedeflerine güvenle ulaşmak için henüz yeterli değildir (klimawandel-grundlagen, treibhauseffekt, erneuerbare-energien-ueberblick).