Resim sanatında empresyonizm

Kısaca: Empresyonizm (izlenimcilik), 1860’lı ve 1870’li yıllarda Fransa’da ortaya çıkan bir sanat akımıdır. Ressamları bir anın geçici izlenimini, özellikle de ışığın ve rengin etkisini yakalamak istiyordu.

Biraz daha ayrıntılı: Empresyonistler pürüzsüz ve ayrıntılı atölye resmi yerine görünür fırça darbelerine, açık renklere ve gündelik hayattan konulara yöneldi. Başlangıçta resmî sanat dünyası tarafından çoğu zaman reddedildiler; bugün eserleri sanat tarihinin en tanınmışları arasındadır.

Ayrıntılı

• Adı: Akımın adı, Claude Monet’nin 1874’te Paris’teki bağımsız bir karma sergide gösterilen „Impression, soleil levant“ (İzlenim, Gün Doğumu) tablosuna dayanır; bir eleştirmen bu terimi önce alaycı bir anlamda kullanmıştı.
• Önemli sanatçılar: En tanınmış temsilcileri arasında Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Edgar Degas, Camille Pissarro, Alfred Sisley ve Berthe Morisot bulunur.
• Açık havada resim: Birçok empresyonist ışığı ve havayı doğrudan gözlemlemek için dışarıda, „en plein air“ resim yaptı; kolayca taşınabilen tüp boyalar bunu kolaylaştırdı.
• Teknik: Renkler çoğu zaman karıştırılmadan yan yana sürüldü, böylece ancak izleyicinin gözünde karışıyorlardı; gölgeleri de sıklıkla siyah yerine renkli boyadılar.
• Konular: Manzaralar, bahçeler, nehir kıyıları, tren istasyonları, kafeler, danslı eğlenceler ve modern kent yaşamından sahneler sevilen konulardı.
• Seriler: Monet ışığın değişimini göstermek için saman yığınları ya da Rouen Katedrali gibi aynı konuyu günün farklı saatlerinde birçok kez resmetti.
• Etkiler: Fotoğraf ve Japon renkli ağaç baskıları ressamları alışılmadık kadrajlara ve yeni kompozisyonlara yöneltti.
• Almanya’da empresyonizm: Max Liebermann, Lovis Corinth ve Max Slevogt önemli Alman temsilciler olarak kabul edilir.
• Sonrası: Paul Cézanne, Vincent van Gogh, Paul Gauguin ve Georges Seurat gibi sanatçılar bu fikirleri geliştirdi ve post-empresyonizme dahil edilir (kunstepochen-im-ueberblick, moderne-kunstrichtungen-ueberblick, farbenlehre-grundlagen).