Orkestra: Yapısı ve çalgıları

Kısaca: Bir senfoni orkestrası dört büyük gruptan oluşur: yaylılar, tahta üflemeliler, bakır üflemeliler ve vurmalılar. Bir şefin yönetiminde birlikte klasik müzikten film müziğine kadar eserler seslendirirler.

Biraz daha ayrıntılı: Yaylılar en büyük grubu oluşturur ve çoğunlukla önde oturur; daha gür üflemeliler ve vurmalılar ise arkada yer alır. Büyük bir senfoni orkestrası bazı eserlerde yaklaşık yüz müzisyene ulaşabilir.

Ayrıntılı

• Yaylılar: Birinci ve ikinci kemanlar, viyolalar, viyolonseller ve kontrbaslar çoğu zaman melodiyi ve armoniyi taşır.
• Tahta üflemeliler: Flütler, oboalar, klarnetler ve fagotlar renkli solo sesler sağlar; flüt metalden yapılsa da tahta üflemeliler arasında sayılır.
• Bakır üflemeliler: Kornolar, trompetler, trombonlar ve tuba sese güç ve parlaklık katar.
• Vurmalılar: Temeli timpaniler oluşturur; bunlara örneğin zil, büyük davul, üçgen ve ses perdeli vurmalılar eklenir.
• Diğer çalgılar: Esere göre arp, piyano, çelesta ya da org da çalabilir.
• Şef: Tempoyu ve girişleri belirler, ses gücünü ve ifadeyi biçimlendirir ve topluluğu bir arada tutar.
• Konsertmayster: Birinci kemancı yaylılara önderlik eder, soloları çalar ve şefle orkestra arasında köprü kurar.
• Akort: Konserden önce çoğunlukla obua La sesini verir ve herkes ona göre akort eder.
• Partisyon ve gelişim: Partisyonda tüm partiler alt alta yazılıdır; Barok orkestraları henüz küçüktü, 19. yüzyılda orkestra büyük ölçüde genişledi (musikinstrumente-familien, blasinstrumente-ueberblick, stimmung-und-tonhoehe).