Müzikte nüans: yüksek ve alçak ses

Kısaca: Nüans (dinamik), müziğin ne kadar güçlü ya da hafif çalındığını ve ses gücünün nasıl değiştiğini anlatır. Notalarda İtalyanca terimler ve bunların kısaltmalarıyla gösterilir.

Biraz daha ayrıntılı: Bu işaretler sabit ölçüm değerleri değil, görecelidir: Flütte bir forte, trombondakinden farklı duyulur. İyi kullanılan nüanslar müziği canlandırır, gerilim oluşturmaya ve doruk noktalarını biçimlendirmeye yardımcı olur.

Ayrıntılı

• Temel düzeyler: p piano (hafif), f forte (güçlü) anlamına gelir; aralarında mp (mezzopiano, orta hafif) ve mf (mezzoforte, orta güçlü) bulunur.
• Uç değerler: pp (pianissimo) çok hafif, ff (fortissimo) çok güçlü demektir; bazı besteciler ppp ya da fff de yazar.
• Crescendo: cresc. işareti ya da açılan bir çatal, sesin giderek güçlenmesi gerektiğini gösterir.
• Decrescendo ve diminuendo: decresc., dim. ya da kapanan bir çatal, sesin giderek hafiflemesi anlamına gelir.
• Ani vurgular: sfz (sforzato) güçlü vurgulanmış tek bir ses ister; fp (fortepiano) güçlü başlayıp hemen hafif devam etmek demektir.
• Vurgu işaretleri: Notaların üstündeki ya da altındaki küçük işaretler, temel ses gücünü değiştirmeden tek tek sesleri öne çıkarır.
• Piyano: Pianoforte adı, bu çalgıda tuşa basış biçimine göre hem hafif hem güçlü çalınabildiği için ortaya çıktı; klavsende bu pek mümkün değildir.
• Çalışma: Bir gamı bir kez çok hafif, bir kez çok güçlü çalmak ses üzerindeki denetimi geliştirir.
• Dinleme: Hafif ve güçlü bölümler arasındaki belirgin karşıtlıklar, sürekli yüksek sesten çoğu zaman daha etkileyicidir (noten-lesen-grundlagen, rhythmus-und-takt, instrument-effektiv-ueben).