Almanya’da 1848/49 Devrimi

Kısaca: 1848/49 Devrimi’nde Alman devletlerindeki insanlar özgürlük hakları, bir anayasa ve ortak bir ulus devlet talep etti. Devrim başarısız oldu, ancak fikirleri uzun süre etkisini sürdürdü.

Biraz daha ayrıntılı: Fransa’daki Şubat Devrimi’nin tetiklemesiyle Mart 1848’de birçok Alman devletinde protestolar ve ayaklanmalar çıktı. Frankfurt’taki Paulskirche’de ilk kez serbestçe seçilmiş, tüm Almanya’yı temsil eden parlamento toplandı.

Ayrıntılı

• Başlangıç durumu: Alman Konfederasyonu çok sayıda ayrı devletten oluşuyordu. Sansür, siyasi hareketlerin bastırılması, ekonomik sıkıntı ve kötü hasatlar hoşnutsuzluğu artırdı.
• Mart talepleri: Talepler arasında basın özgürlüğü, toplanma özgürlüğü, jüri mahkemeleri, anayasalar ve tüm Almanya için bir parlamento vardı.
• İlk başarılar: Birçok prens önce geri adım attı ve Mart bakanlıkları denen liberal hükümetler atadı. Berlin’de kanlı sokak çatışmaları yaşandı.
• Paulskirche: Mayıs 1848’den itibaren Frankfurt Ulusal Meclisi toplandı. Üyeleri çoğunlukla hukukçular, profesörler ve memurlar gibi eğitimli kentlilerdi.
• Temel haklar: Parlamento, yasa önünde eşitlik, ifade özgürlüğü ve din özgürlüğü gibi hakları içeren bir temel haklar listesi kabul etti.
• Büyük tartışma: Avusturya’nın yeni devlete dahil olup olmayacağı, yani büyük Almanya ya da küçük Almanya çözümü tartışıldı. Sonunda küçük Almanya çözümü ağır bastı.
• Başarısızlık: Nisan 1849’da Prusya kralı IV. Friedrich Wilhelm kendisine önerilen imparatorluk tacını reddetti. Baden’deki gibi son ayaklanmalar 1849 yazına kadar askerî güçle bastırıldı.
• Sonuçlar: Birçok devrimci kovuşturmaya uğradı ya da göç etti; bunların önemli bir kısmı Amerika Birleşik Devletleri’ne gitti. Alman birliği ancak 1871’de, yukarıdan ve Prusya önderliğinde gerçekleşti.
• Miras: Siyah-kırmızı-altın renkleri ve Paulskirche’nin temel haklar listesi, Weimar Anayasası ile Temel Yasa için örnek oldu (weimarer-republik, napoleon-und-europa, aufklaerung-und-franzoesische-revolution).