Meyve çalıları dikmek ve bakımı

Kısaca: Frenk üzümü, bektaşi üzümü, ahududu, böğürtlen ve yaban mersini küçük bir bahçede bile her yıl bol meyve verir. Genellikle dayanıklıdırlar ama doğru budamaya ihtiyaç duyarlar.

Biraz daha ayrıntılı: Türler arasındaki temel fark, meyveyi hangi dallarda verdikleridir. Hangi sürgünün ne zaman budanacağı buna bağlıdır.

Ayrıntılı

• Yer: Meyve çalılarının çoğu güneşli ya da yarı gölge bir yeri ve humuslu, gevşek toprağı sever. Güneşte meyveler daha tatlı olur.
• Dikim zamanı: Çıplak köklü fidanlar en iyi sonbaharda ya da erken ilkbaharda dikilir. Saksılı bitkiler, toprak donmuş olmadığı sürece neredeyse yıl boyu dikilebilir.
• Frenk üzümü: Hasattan sonra en yaşlı sürgünleri toprağa yakın kesin; böylece çalı genç sürgünlerle kendini yeniler.
• Bektaşi üzümü: Frenk üzümüne benzer şekilde seyreltin. Külleme hastalığı yaygın bir mantar hastalığı olduğu için küllemeye dayanıklı çeşitleri seçin.
• Yaz ahududuları: Bir önceki yılın dallarında meyve verir. Hasattan sonra meyve vermiş dalları toprak seviyesinden kesin, genç dalları bırakın.
• Sonbahar ahududuları: O yılın dallarında meyve verir. Kış sonunda bütün dallar toprak seviyesinden kesilir; bu özellikle kolaydır.
• Böğürtlen: Güçlü büyür ve bir destek telliğine ihtiyaç duyar. Dallar ikinci yılında meyve verir ve sonra kesilir. Dikensiz çeşitlerin bakımı daha rahattır.
• Yaban mersini: Kültür yaban mersini asidik, kireçsiz toprak ister. En iyisi asidik bitki toprağına dikmek ve yağmur suyuyla sulamaktır.
• Bakım: Meyve çalılarının kökleri yüzeyseldir. Malç toprağı nemli tutar, bir file ise olgun meyveleri kuşlardan korur (obstbaeume-pflanzen-und-schneiden, mulchen-im-garten, regenwasser-sammeln-und-nutzen).