İletişim

Kısaca: BT bağlamında, iki veya daha fazla cihaz ya da uygulama arasında bir ağ üzerinden veri alışverişi.

Biraz daha ayrıntılı: Dijital iletişim her zaman, değiş tokuş edilen iletilerin biçimini, sırasını ve anlamını tanımlayan üzerinde anlaşılmış bir protokol izler. Diğerlerinin yanı sıra eşzamanlı (iki taraf aynı anda etkin, örn. bir çağrı) ve eşzamansız iletişim (zaman kaydırmalı, örn. e-posta) ile bağlantı yönelimli (TCP) ve bağlantısız (UDP) iletim arasında ayrım yapılır.

Ayrıntılı

Dijital iletişimin önemli ayırt edici eksenleri:

• Eşzamanlı ve eşzamansız: eşzamanlı iletişimde (örn. görüntülü görüşme, WebSocket bağlantısı) iki taraf aynı anda etkin olmalıdır; eşzamansız iletişimde (e-posta, kuyruktaki iletiler) alıcı iletiyi gecikmeyle işleyebilir.
• Bağlantı yönelimli ve bağlantısız: TCP asıl veri alışverişinden önce sabit bir bağlantı kurar ve güvenilir teslimatı garanti eder; UDP paketleri bağlantısız ve teslimat garantisiz olarak basitçe gönderir.
• Unicast ve broadcast/multicast: iletişim tam olarak bir alıcıya (unicast), bir ağdaki tüm katılımcılara (broadcast) veya seçilmiş bir gruba (multicast) yönelik olabilir.
• İstemci-sunucu ve eşler arası (peer-to-peer): çoğu web uygulamasında istemciler yalnızca merkezî bir sunucuyla iletişim kurar; eşler arası sistemlerde katılımcılar merkezî bir aracı olmadan doğrudan birbirleriyle iletişim kurar.

Bu kararların her biri bir uzlaşmadır: TCP, UDP’den daha güvenilir ama daha yavaştır; eşzamanlı iletişim daha doğrudan hissedilir ama her iki tarafın aynı anda hazır olmasını gerektirir. Hangi modelin uyduğu büyük ölçüde kullanım durumuna bağlıdır — bir sohbet sistemi ile bir video akış hizmeti burada çoğu zaman bilerek farklı kararlar verir.

Ayrıca bak: Bağlantısız protokol, Protokol