DKIM ve DMARC: e-postaların gerçek olduğunu kanıtlamak

Kısaca: DKIM giden postayı kriptografik olarak imzalar, DMARC ise SPF veya DKIM’i geçemeyen postaya alıcıların ne yapması gerektiğini belirler; birlikte sahte gönderenleri zorlaştırırlar.

Biraz daha ayrıntılı: E-posta protokolü SMTP göndereni kendi başına denetlemez: herkes “from: boss@company.com” yazabilir. Alıcıların sahteciliği anlayabilmesi için üç yöntem birbirini tamamlar: SPF, DKIM ve DMARC. Bunlar gönderen alan adının DNS kayıtları olarak yayımlanır.

Ayrıntılı

SPF kısaca

SPF, alan adı adına posta gönderebilecek sunucuları listeler. Alıcı, teslim eden sunucunun listede olup olmadığına bakar. Zayıflığı: yalnızca teknik gönderen adresini (envelope) kapsar ve yönlendirmede bozulur.

DKIM: dijital imza

Gönderen posta sunucusu iletinin bölümlerini (başlıklar ve gövde) bir özel anahtarla imzalar. İmza DKIM-Signature başlığındadır. Alıcı DNS’ten genel anahtarı alır ve imzayı doğrular; ileti yolda değiştirilmişse doğrulama başarısız olur.

DMARC: politika

DMARC, SPF veya DKIM’in gönderen alan adıyla uyumlu olmasını ister ve başarısızlıkta ne yapılacağını belirler: none (yalnızca raporla), quarantine (spam klasörüne) veya reject (reddet). Ayrıca alan sahibine raporlar gönderilir.

Ayrıca bak: SPF, Kimlik avı, E-postalar, DNS kayıtları